De advent is begonnen, wat in het Christendom de periode van voorbereiding op Kerstmis is. Het woord advent komt van het Latijnse adventus wat ‘komst’ betekent. Een verlangen naar de komst van liefde en geborgenheid. De advent is een tijd van wachten, van vernieuwing en verdieping. Een periode om te verstillen en jezelf tot rust te laten komen. Ook in de natuur zien we dat er iets gaande is, bomen verkleuren, laten hun bladeren vallen. De energie van de natuur in de herfst gaat om loslaten. En zij zal overgaan in de winter wanneer de dagen korter worden en het kouder wordt. Het seizoen om rust te nemen, stilte toe te laten, te bezinnen, evenwicht te (her)vinden en energie op te bouwen. Net als de natuur, die zich terugtrekt tot diep in de aarde waar het stil is om haar levenskracht te herstellen en herbouwen voor het volgend seizoen.

Wat zegt deze periode ons? Vanuit ons geloof, vanuit ons natuurlijk instinct, wat zegt deze periode ons in alle hectiek en drukte van het dagelijks bestaan? Geven we gehoor aan de winter als seizoen om het contact met onszelf te verstevigen, het oude los te laten en in balans te komen? Of ervaren we deze als periode als een tijd van ‘moeten’, van streven naar perfectie, met een hoog verwachtingspatroon, met veel commercie en een sociale druk door feestdagen als Sinterklaas, Kerstmis, Oud en Nieuw?

Ik wens dat ieder deze periode op eigen manier mag vieren. Vanuit de Christelijke traditie, liefde voor je dierbaren, vanuit de behoefte om samen te zijn of juist vanuit de rust om te bezinnen.

Olga van Gils.

CategoryBlog
Schrijf een reactie:

Uw e-mailadres wordt niet getoond

2015 © Copyright Wilma van opstal | Sitemap | Realisatie bij Communicado

Tel:        076-5201799